Czy warto mieć adwokata w sprawie o rozwód – część I

Czy warto mieć adwokata w sprawie o rozwód – część I




Osoby przygotowujące się do sprawy o rozwód często zastanawiają się, czy warto mieć adwokata lub radcę prawnego w sprawie. Z jednej strony część osób woli pozostawić sprawę o rozwód w relacji mąż-żona i nie mieszać osób trzecich (pełnomocników) do sprawy. Z innej strony przyczyną rezygnacji z udziału adwokata w sprawie o rozwód są względy czysto finansowe – koszt usług adwokackich w sprawach o rozwód czasami zniechęca (tutaj można zobaczyć przykładowo ile kosztuje adwokat w sprawie o rozwód).

Zatem czy warto mieć adwokata w sprawie o rozwód?  Odpowiedź na to pytanie nie jest jednoznaczna.



Z pewnością w każdej kancelarii adwokackiej i radcowskiej zasadą będzie zalecanie korzystania z usług prawnika do sprawy o rozwód. Podstawowym powodem, dla którego, ogólnie ujmując, warto skorzystać ze wsparcia adwokata czy radcy prawnego jest fakt, że sprawa o rozwód jest kwestią przede wszystkim prawną. O wiele łatwiej i bezpieczniej poruszać się w sferze, z którą na co dzień nie ma się do czynienia, z przewodnikiem w zakresie wszelkich kwestii prawnych związanych z rozejściem się małżonków.

Niemniej, poniżej postaramy się przedstawić kilka kwestii, które w praktyce są rozważanie, gdy przychodzi zmierzyć się z decyzją, czy przybrać w sprawie adwokata czy też nie. Warto przy okazji wyjaśnić kilka kwestii związanych z obecnością na rozprawie z adwokatem lub radcą prawnym. Poniżej postaramy się przeanalizować, kiedy szczególnie warto występować z adwokatem w sprawie o rozwód, a kiedy ryzyko występowania bez adwokata w sprawie o rozwód jest mniejsze. Wyodrębnimy kilka sytuacji procesowych, które wskazują na zakres ryzyka w sprawie, co pozwoli skalkulować, czy rezygnacja z adwokata nie jest pozorną oszczędnością.


Gdy rozwód jest z orzekaniem o winie


Pierwsza z omawianych sytuacji czyli rozwód z orzekaniem o winie stron. W takiej sprawie  obecność adwokata lub radcy prawnego jest wysoce zalecana. Dlaczego warto mieć adwokata w sprawie o rozwód z orzekaniem o winie stron? Ponieważ kwestia orzekania o winie może rodzić daleko idące konsekwencje finansowe. Orzekanie o winie przy rozwodzie małżonków może głównie przełożyć się na kwestie finansowe, a mianowicie na obowiązek dożywotniego alimentowania drugiego małżonka. Tym samym nie zainwestowanie w obronę czy w kwestie wykazywania winy drugiej strony – może okazać się złudną oszczędnością. Zaznaczyć należy, że orzekanie o winie, sposób dowodzenia winy, selekcja zarzutów i argumentów obrony jak i strony dowodzącej winy wymaga pewnego doświadczenia. Nijako „rzucenie” wszystkiego „na stół” nie jest najlepszym sposobem. Choćby z takich względów jak brak przejrzystości stawianych zarzutów, czy też zwykły stres.  

Warto wspomnieć i o tym, że sąd w trakcie przesłuchania może ograniczać zakres wypowiedzi, prosząc o skupienie się na sprawach istotnych dla sprawy. Takie sytuacje przy braku odpowiedniego przygotowania, mogą prowadzić niechcący do pominięcia wypowiedzi istotnych, które dla sądu wstępnie nie wyglądały na zmierzające do ujawnienie winy lub niewinności.

Warto też pamiętać i o tym, że w sprawie o rozwód poruszane są okoliczności z całego wspólnego życia małżonków. Nie da się w ciągu jednego przesłuchania stron opowiedzieć wszystkiego i to dokładnie. Takie przesłuchanie trwać może od 30 minut do ponad dwóch godzin. Trzeba zatem skumulować, wyselekcjonować i w prawidłowy sposób przedstawić przed sądem swoje argumenty. Skupić się na najważniejszych i je uwypuklić tak, by nie ginęły w gąszczu innych relacji o pożyciu małżeńskim.

Samodzielne przygotowanie jest wprawdzie możliwe, ale subiektywne podejście do sprawy utrudnia przesianie kłębów informacji o własnym małżeństwie.

Gdy rozwód jest bez orzekania o winie


Sytuacja, w której strony zamierzają rozwieść się bez orzekania o winie daje największy komfort przy decydowaniu o udziale adwokata w sprawie o rozwód. Jeżeli wszystkie kwestie strony uzgodniły, są zgodne, nie ma żadnych oznak, że druga strona może lekceważyć postanowienia, drugą stronę, działać podstępnie itp. – wówczas strony często rezygnują z pomocy adwokata lub radcy prawnego w sprawie o rozwód. I niejednokrotnie zapewne sprawy kończą się polubownie i strony rozchodzą się zadowolone z wyniku sprawy, w którym poradziły sobie bez adwokata czy radcy prawnego.

Rzecz w tym, że w praktyce zdarza się, że jedna ze stron próbuje wykorzystać ugodowe podejście do rozwodu drugiego małżonka. W ten sposób niejako ugrywa lepszą pozycję i sytuację, a drugi małżonek nie będąc świadomym zagrożeń prawnych (wszak bez konsultacji z prawnikiem).

W takiej sytuacji, tzn. gdy istnieją przypuszczenia, że w negocjowaniu warunków rozwodu druga strona korzysta z pomocy prawnika, dla choćby tzw. równowagi pozycji stron w negocjacjach – warto zasięgnąć porady prawnika.



Warto także by udział w przygotowaniu pism procesowych brał prawnik. Wszelkie sformułowania są istotne prawnie.

Dodać należy jeszcze jedną kwestię. Otóż wniosek o rozwód bez orzekania o winie można zmienić w każdej chwili. Co to oznacza? Mianowicie w trakcie sprawy o rozwód każda ze stron może się rozmyśleć się w swoim stanowisku i zażądać rozwodu z winy współmałżonka. Może też zmienić zdanie, co do innych kwestii związanych z rozwodem. 

I takie sytuacje się zdarzają w praktyce. Czasami nieświadoma tego faktu druga strona potrafi przyznać się do winy, myśląc, że rozwód będzie bez orzekania o winie, a następnie jest zaskakiwana zmianą procesową stanowiska małżonka.

Co więcej, zmiana stanowiska, może nastąpić także po orzeczeniu wyrokiem rozwodu przez sąd okręgowy. Wówczas możliwe jest w apelacji dokonanie zmiany stanowiska odnośnie winy.

Zatem mimo z pozoru wspólnego uzgodnienia stanowiska, warto jest rozważyć, czy i na ile w sprawie możemy sobie pozwolić ujawnić, by nie popaść w tarapaty.

Zaznaczyć należy, iż rolą adwokata czy radcy prawnego w sprawie o rozwód nie jest antagonizowanie małżonków. Rolą adwokata lub radcy prawnego przy sprawie o rozwód  w takim przypadku jest pomoc w przygotowaniu uzgodnień, przygotowanie do rozprawy i przypilnowanie, by ugodzone kwestie zostały ostatecznie i skutecznie orzeczone przez sąd. Przypilnowanie, by żadne niespodzianki się nie przytrafiły

Stąd też nawet, gdy strony są zgodne, warto rozważyć  wsparcie adwokata lub radcę prawnego.

W kolejnej części wpisu przedstawimy inne sytuacje związane z udziałem adwokata i tym czy warto, czy też jest zalecana skorzystanie z pomocy prawnej w sprawie o rozwód.

Zapraszamy także do przeglądania innych wpisów na blogu – korzystając z opcji  wyszukiwania tematów lub kolejnych wpisów.





Post można komentować na FB lub na dole niniejszej strony.


Pozew o Rozwód - Nie znam adresu małżonka - Jak rozpocząć sprawę

Jednym z pytań kierowanych przez osoby zamierzające uzyskać rozwód, jest kwestia ustalenia adresu małżonka, z którym kontakt się urwał.

W pierwszej kolejności należy w takiej sytuacji zwrócić się do bazy PESEL, która powinna nam udzielić informacji o zarejestrowanym adresie osoby..

Sam wniosek o udostępnienie danych z bazy PESEL należy uzasadnić - np. wskazując, ze zamierza się uzyskać rozwód i dane adresowe męża, żony są niezbędne by wszcząć sprawę sądową o rozwód.

Link do wniosku z baz PESEL
http://www.cpd.mswia.gov.pl/udostepnianie_danych/wzory_wnioskow_i_akty_prawne

W dalszej kolejności, jeśli poszukiwania nie przyniosą rezultatu - można złożyć do sądu wniosek o ustanowienie kuratora dla osoby nieznanej z miejsca pobytu.





Pozew o rozwód – Kto pierwszy ten lepszy?

Część osób zapytujących adwokata o sprawy rozwodowe zwraca się z zapytaniem, czy ma złożyć pozew o rozwód czy też ma poczekać aż druga strona pierwsza złoży pozew o rozwód.

Nierzadko spotyka się sytuacje, gdzie takie osoby albo mają poczucie i że muszą zdążyć ze złożeniem pozwu o rozwód przed małżonkiem i ponaglają z jego pilnym złożeniem, albo też ma wątpliwości czy warto być pierwszym przy składaniu pozwu o rozwód i odwlekają tę decyzję.

Osoby te zastanawiają się, czy złożenie pozwu o rozwód „jako pierwszy” daje przewagę nad małżonkiem, np. niektóre osoby zakładają, że składając pozew wcześniej będzie łatwiej dowodzić winy drugiej strony. Wychodzą z założenia, że skoro sąd zobaczy, że jako pierwszy jeden małżonek złożył pozew o rozwód, to trudno przypuszczać, że może być winny.

Z innej strony część osób rozważa wręcz odwrotnie, tzn. czy złożenie pozwu jako pierwszy nie będzie uznane, że to ta osoba dąży do rozpadu związku i przez to będzie orzeczona jej wina.

Założenia te nie mają oparcia w przepisach.






Otóż warto wiedzieć, że złożenie pozwu o rozwód „jako pierwszy” nie rzutuje na merytoryczne rozpoznanie sprawy. Sąd orzekając rozwód nie zwraca uwagi przy orzekaniu winy na to, kto pierwszy złożył pozew. Nie patrzy ani na jedną ani na drugą stronę podejrzliwie za to, że złożyła pozew czy też nie złożyła jako pierwsza.

Złożenie pozwu rozwodowego powoduje od strony formalnej następujące konsekwencje
1. Powództwo wzajemne o rozwód jest niedopuszczalne
2. W czasie trwania procesu o rozwód nie może być wszczęta odrębna sprawa o rozwód albo o separację
3. Strona pozwana w sprawie o rozwód może jednak również żądać rozwodu albo separacji

Warto wiedzieć, że wyjątkowo może jednak być opłacalnym procesowo złożenie pozwu o rozwód jako pierwszy. Praktycznie ma to miejsce w sytuacjach pozwów rozwodowych, w których może wystąpić element właściwości sądu innego państwa.

Może się bowiem zdarzyć tak, że złożenie pozwu o rozwód w danym kraju będzie decydowało, że sąd tego kraju będzie wyłącznie właściwy do rozpoznania sprawy o rozwód.

W razie pytań lub wątpliwości zawsze warto tę kwestię skonsultować z adwokatem lub radcą prawnym.

Warto pamiętać, że prowadzenie sprawy o rozwód to nie tylko napisanie pozwu, czy też złożenie pozwu do sądu ale niejednokrotnie także szereg innych czynności, które pomagają organizacyjnie uzyskać satysfakcjonujące rozwiązanie w tej trudnej życiowo sytuacji. Zatem pośpiech w składaniu pozwu nie jest wskazany, zwłaszcza bez uprzedniego dobrego przemyślenia sprawy czy skonsultowania sprawt z adwokatem lub radcą prawnym.

W razie pytań pozostajemy do dyspozycji
Tel 61 641 64 61


Zobacz też:

Rozwód Poznań Właściwy Wydział Sądu


Sprawy o rozwód w apelacji poznańskiej trafiają do Sądu Okręgowego w Poznaniu. Zasadniczo o miejscu złożenia pozwu o rozwód decyduje ostatnie miejsce zamieszkania małżonków.  Na chwilę obecną (sierpień 2016 r) sprawa może być rozpatrywana w Sądzie  Okręgowym w Poznaniu w trzech miastach : w Poznaniu, w Lesznie lub w Pile. Warto nadmienić, że w Poznaniu sprawa może trafić do jednego z trzech wydziałów Sądu Okręgowego w Poznaniu. Właściwość tj. do którego z Wydziałów Sądu Okręgowego w Poznaniu trafi sprawa określana jest następująco:



Wydział I Cywilny Sądu Okręgowego w Poznaniu;  Wydział rozpatruje sprawy, w których nazwiska powodów zaczynają się na litery od A do J i to z obszaru właściwości Sądów Rejonowych:
- w Gnieźnie,
- Grodzisku Wielkopolskim,
- Nowym Tomyślu,
- Obornikach,
- Poznań - Grunwald i Jeżyce w Poznaniu,
- Poznań - Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu,
- Poznań - Stare Miasto w Poznaniu,
- Szamotułach,
- Śremie,
- Środzie Wielkopolskiej,
- Wolsztynie
- Wrześni 

Wydział XII Cywilny Sądu Okręgowego w Poznaniu; Wydział rozpatruje sprawy, w których nazwiska powodów zaczynają się na litery od K do P i to z obszaru właściwości Sądów Rejonowych:
- w Gnieźnie,
- Grodzisku Wielkopolskim,
- Nowym Tomyślu,
- Obornikach,
- Poznań - Grunwald i Jeżyce w Poznaniu,
- Poznań - Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu,
- Poznań - Stare Miasto w Poznaniu,
- Szamotułach,
- Śremie,
- Środzie Wielkopolskiej,
- Wolsztynie
- Wrześni 


Wydział XVIII Cywilny Sądu Okręgowego w Poznaniu; Wydział rozpatruje sprawy, w których nazwiska powodów zaczynają się na litery od Q do Ż i to z obszaru właściwości Sądów Rejonowych:
- w Gnieźnie,
- Grodzisku Wielkopolskim,
- Nowym Tomyślu,
- Obornikach,
- Poznań - Grunwald i Jeżyce w Poznaniu,
- Poznań - Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu,
- Poznań - Stare Miasto w Poznaniu,
- Szamotułach,
- Śremie,
- Środzie Wielkopolskiej,
- Wolsztynie
- Wrześni 

Wydział XIII Cywilny z siedzibą w Lesznie - do rozpatrywania spraw z obszaru właściwości Sądów Rejonowych w:
- Gostyniu,
- Kościanie,
- Lesznie
- Rawiczu.

Wydział XIV Cywilny z siedzibą w Pile - do rozpatrywania spraw z obszaru właściwości Sądów Rejonowych w:
- Chodzieży,
- Pile,
- Trzciance,
- Wągrowcu
- Złotowie.

O ile sprawa zostanie nie zostanie skierowania do odpowiedniego wydziału - sytuacja powoda od strony prawnej nie jest w żadne sposób zagrożona, nie musi podejmować żadnych czynności. Sąd bowiem z urzędu przekieruje sprawę zarządzeniem do właściwego wydziału. O tym, w jakim ostatecznie wydziale została zarejestrowana sprawa o rozwód w Sądzie Okręgowym w Poznaniu, powód zostanie poinformowany praktycznie pierwszym pismem z sądu.

Dodatkowo na bieżąco można śledzić stan postępowania w swojej sprawie poprzez weryfikację na portalu informacyjnym Sądu Apelacyjnego w Poznaniu.

Dane o portalach dostępne są na stronie http://portal-informacyjny.blogspot.com/
oraz na http://www.poznan-kancelaria.pl/portal_informacyjny_poznan.html

W razie wątpliwości w każdej sprawie o rozwód - informacji o właściwości sądu, właściwym wydziale udzieli Państwa adwokat lub radca prawny, względnie mogą Państwo uzyskać informacje w tym zakresie także w biurze obsługi interesanta w Sądzie Okręgowym w Poznaniu.


W razie pytań pozostajemy do dyspozycji
Tel 61 641-64-61


Jak poradzić sobie z rozwodem ?


Rozwód to często bardzo skomplikowana życiowo sprawa. Co do zasady jest to życiowo bardzo istotne zdarzenie mające często wpływ na wiele innych spraw.

Na naszej stronie zamieszczamy film analizujący postępowanie rozwodowe w bardzo szerokim aspekcie.  

Film polecany dla zarówno tych, które rozważają wzięcie rozwodu jak i tych, którzy się rozwodzą albo już się rozwiedli.

Jeżeli strona okaże się interesująca, zachęcamy do udostępnienia jej znajomym.

W filmie zobaczymy m.in:
- wpływ rozwodu na dzieci i na wychowanie dzieci
- wpływ rozwodu na nowy związek
- o zrozumieniu procesu rozwodu, poprzez pryzmat całej - sytuacji rozwodzącego sie - w ujęciu szerszym aniżeli sama sprawa rozwodowa
- czy decydować się na rozwód
- co towarzyszy rozwodowi i dlaczego jest to traumatyczne przeżycie
- jak zrozumieć rozwód
- o tym czy warto poświęcić się ratowaniu związku zamiast dążyć do rozwodu
- o wpływie statusu ekonomicznego na kwestie rozwodu
o przystosowywaniu się do życia po rozwodzie
- o rodzicielstwie - nad dziećmi własnymi i z nowego związku
- wpływ emocji i gniewu na proces rozwodu



Kancelaria nie brała udziału w przygotowaniu filmu. Nie jest też w żaden sposób związana z jego produkcją, czy też publikacją.

Film może okazać się przydatną wskazówką dla osób rozwodzących się lub będących po rozwodzie.


W razie pytań lub wątpliwości zachęcamy do kontaktu z kancelarią 

Tel 61 641 64 61


Portal Informacyjny Sąd Apelacyjny w Poznaniu - informacje o sprawach o rozwód i nie tylko

W sprawach o rozwód każdej osobie zależy na jak najszybszym dostępie do informacji, co aktualnie dzieje się we własnej sprawie o rozwód. Część osób w tym celu regularnie dzwoni do swojego pełnomocnika, część regularnie sprawdza akta swojej sprawy o rozwód. Warto w tym miejscu wspomnieć o daleko idącym udogodnieniu dla osób żyjących w stresie spowodowanym własną rozprawą rozwodową, jej przebiegiem i oczekiwaniem na kolejny termin rozprawy rozwodowej.

Otóż informatyzacja sądów w ostatnim czasie przeszła do kolejnego etapu, który będzie korzystny dla każdej osoby, która prowadzi przed sądem sprawę.  Doszło bowiem  do scentralizowania tzw. portali informacyjnych w ramach poszczególnych apelacji.



Portale informacyjne, to nic innego jak portal dostępu do własnych spraw prowadzonych przed sądami.

Co warto wiedzieć o portalach informacyjnych:
- zarejestrowanie się w portalu jednej apelacji, obejmuje dostęp do spraw wszystkich sądów w zakresie danego Sądu Apelacyjnego
- usługa dostępu do własnych akt poprzez portal jest darmowa
- portal informacyjny dostępny jest przez całą dobę
- portal informacyjny dostępny jest z każdego komputera z dostępem do internetu
- w portalu informacyjnym nie są dostępne pisma składane przez strony, są natomiast zamieszczane informacje, o tym, że strona złożyła pismo procesowe;
- możliwość uzyskania informacji nie tylko o bieżących dokumentach i czynnościach, ale też o wszystkich w danej sprawie
- archiwizacja spraw zakończonych i dostęp do sprawy zakończonej wraz z wszystkimi dotychczasowymi danymi
- system na bieżąco informuje na podany adres mailowy o każdej zachodzącej w systemie zmianie danych, w tym o dokonywanych czynnościach w sprawie

Jakie dane można uzyskać z portalu informacyjnego

- dane stron i pełnomocników stron
- na jakim etapie znajduje się sprawa,
- jakie czynności wykonuje sąd, referendarz, sekretariat
- jakie są termityny posiedzeń sądowy, zarówno rozpraw, jak i posiedzeń niejawnych
- jakie dokumenty zostały w sprawie sporządzone np. wyroki, postanowienia, protokołu, uzasadnienia
- powiązania z innymi sprawami

Jak wygląda rejestracja

- po wejściu na stronę portalu informacyjnego system właściwie poprowadzi każdego, jakie dane w formularzy ma wskazać, jakie dane musi zaakceptować
 - po wypełnieniu formularza i zaakceptowaniu regulaminów należy udać się z dokumentem tożsamości do właściwego sądu apelacyjnego (w Poznaniu można także do Sądu Okręgowego) i tam też uzyska się pierwsze hasło do systemu, które przy pierwszym logowaniu należy zmienić na własne hasło
- loginem zawsze jest numer PESEL
- hasło – pierwsze otrzymuje się w sądzie pokazując dowód osobisty, kolejne hasła ustawia się samodzielnie
   
Uzyskiwanie dostępu do akt – następuje zarówno automatycznie jaki na wniosek.

Jakie zakładki są dostępne w portalu informacyjnym
- sprawy – w tym istnieje możliwość wyszukiwania spraw
- czynności
- posiedzenia
- wnioski


Osoby, które posiadały dostęp do portali informacyjnych w poprzedniej wersji mają możliwość dokonania przeniesienia swoich danych poprzez tzw. migrację danych do portalu informacyjnego Sądu Apelacyjnego w Poznaniu.

Adres strony z portalami informacyjnymi sądów:

lub na stronie


W razie pytań lub wątpliwości zapraszamy do kontaktu.

Radca prawny
Marcin Butkiewicz
Tel 61 641 64 61



 


Ile kosztuje rozwód ? Ile kosztuje adwokat w sprawie o rozwód ?

Na koszty rozwodu składa się kilka elementów:

- koszty bezpośrednio związane z postępowaniem sądowym - czyli opłaty jakie ponosi się na rzecz Skarbu Państwa - np. Sądu Okręgowego w Poznaniu
- koszty porad prawnych i zastępstwa prawnego
- koszty egzekucji i wykonania orzeczenia sądowego

W dalszej części tego działu - poniżej zwiastuna filmowego -  postaramy się przybliżyć informacje w temacie kosztów spraw o rozwód w szczegółach.





Każda sprawa o rozwód może ponosić za sobą koszty, które uzależnione są - zwłaszcza w przypadku kosztów zastępstwa prawnego - od wielu czynników. Przykładowo wielkość majątku, stopień skomplikowania sprawy, ilość rozpraw i czas poświęcony na rozprawy, kwestia dowodzenia winy drugiej strony i obrona przed zarzutami w tym zakresie, kwestia opieki nad dziećmi, alimentów i ich wysokość. Z pewnością nie ma jednej odpowiedzi na pytanie ile kosztuje adwokat i sprawa o rozwód przed Sądem Okręgowym w Poznaniu.


Przykładowo jak podaje Dziennik.pl, Musimy się jednak liczyć z wydatkiem rzędu co najmniej 2-4 tysięcy złotych (pozew – 600 zł; wniosek o podział majątku – 300-1000 zł; adwokat – 50-7200 zł w zależności od majątku, który jest przedmiotem sprawy). Już taka suma może być nie lada wyzwaniem dla wielu osób, a koszty mogą być znacznie większe, zwłaszcza jeśli w grę wchodzi konieczność podziału wspólnie zebranego majątku.


Inny przykład podaje Gazeta Wyborcza. Cytując : Stawka, zawsze negocjowana między adwokatem a klientem, zależy od stopnia komplikacji sprawy rozwodowej . Rozwód bez orzekania o winie bezdzietnego małżeństwa kosztuje ok. 2,5-3 tys. zł (dane z Warszawy). Najdroższe są sprawy z orzekaniem o winie….



Jeszcze inne stawki z rozdzieleniem spraw o rozwód i podział majątku podaje serwis kobieta.wp.pl. „Te, które są bez orzekania o winie, są najprostsze, a co idzie za tym najtańsze. Można znaleźć pomoc prawną w tym zakresie już od 3 tysięcy złotych, natomiast w Warszawie w większości przypadków wynagrodzenie to waha się między 4 a 10 tysięcy złotych”.


Z kolei jak podaje Gazeta Wrocławska za sprawę o rozwód i podział majątku wynagrodzenie adwokata kształtuje się od 2 tys. zł do 10 tys. złotych.


Natomiast jak podaje raport Bankier.pl za samą poradę w sprawie rozwodowej możemy zapłacić ok. 200-300 zł za godzinę, za przygotowanie pozwu już od 500 do 1000 zł, a za reprezentowanie przed sądem od 4000 zł wzwyż. 


Adwokat i radca prawny mają zasadniczo zakaz publikowania wysokości pobieranych honorariów. Niemniej czasami na niektórych stronach internetowych można znaleźć obowiązujące, czy proponowane cenniki. Przykładowo na stronach jednej z bydgoskich kancelarii podaje się następujące proponowane stawki rozdzielając kwestie przygotowania pozwu rozwodowego i reprezentacji przed sądem 350-550 zł za przygotowanie pozwu rozwodowego wraz z kompletem załączników i złożeniem w sądzie, 1200-1500 zł za reprezentowanie w sprawie o rozwód bez orzekania o winie, 2000-2400 zł za reprezentowanie w sprawie o rozwód z orzekaniem o winie. W tym zestawieniu brakuje odniesienia do kosztów sprawy uwzględniającej podział majątku. Kancelaria ta zastrzega przy tym, że ostateczna stawka jest ustalana na podstawie wywiadu z klientem przy ocenie złożoności sprawy.


Warto nadmienić, że ustawową stawką za rozwód określono za zastępstwo w pierwszej instancji na kwotę 720 złotych, bez względu na stopień skomplikowania sprawy, ilość rozpraw, miejsce (Poznań czy też inne miasto). W przypadku spraw gdy orzekano o winie koszty zastępstwa prawnego określono ustawowo na kwotę 1080 złotych z pierwszą instancję (w zatem bez uwzględnienia kosztów prawnika w postępowaniu apelacyjnym). W praktyce stosowanie tej stawki może być nieczęsto spotkane, a to z uwagi na brak uwzględnienia wielu czynników, które wpływają na wysokość honorarium.

Opłaty sądowe (czyli płatne na rzecz Skarbu Państwa) w sprawach związanych z ustaniem małżeństwa kształtują się następująco przed sądem w Poznaniu:

- opłata od pozwu o rozwód – 600 zł


- opłata od pozwu o separację – 600 zł


- opłata od pozwu o ustalenie istnienia lub nieistnienia małżeństwa – 200 zł


- opłata od pozwu o unieważnienie małżeństwa – 200 zł.


- ustanowienie przez sąd rozdzielności majątkowej – 200 zł


- podział majątku po ustaniu wspólności majątkowej – 1000 zł.


- podział majątku po ustaniu wspólności majątkowej w przypadku wniosku zawierającego zgodny plan podziału majątku opłata – 300 zł.


- opłata od dokumentu pełnomocnictwa - jeżeli jest ustanawiamy jako pełnomocnik adwokat lub radcy prawny – 17 zł



Zaznaczyć należy, iż powyższe stawki dotyczą postępowania przed sądem pierwszo-instancyjnym.

Opłaty - poza opłatą od pełnomocnictwa - wnosi się bezpośrednio na rachunek właściwego sądu (w kasie lub przelewem) lub w znakach sądowych.


Zasadniczo za postępowanie przed sądem drugiej instancji pobierana jest opłata w tej samej wysokości, co za postępowanie przed sądem pierwszej instancji. Opłatę wówczas ponosi strona inicjująca postępowanie przed sądem drugiej instancji.

O ostatecznej zasadzie i wysokości ponoszenia wszystkich kosztów, w tym opłaty sądowej i opłaty od pełnomocnictwa orzeka sąd w orzeczeniu kończącym sprawę.

W sprawie o rozwód można złożyć na każdym etapie sprawy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Najczęściej jednak wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest składany przy składaniu pozwu o rozwód. W trakcie postępowania są to rzadsze przypadki.

Niemniej warto zaznaczyć, że czasami Sąd Okręgowy w Poznaniu wnosi o sprecyzowanie wniosku, poprzez wskazanie, czy wnosi się o zwolnienie od kosztów sądowych w całości czy jedynie od opłaty od pozwu.

Warto zatem zaznaczyć, jaki zakres ma wniosek, aby uniknąć dodatkowych wezwań do sprecyzowania wniosku. Jeżeli w sprawie nie są przewidywane dalsze koszty, jak np. koszty biegłych, koszty zwrotu świadkom kosztów dojazdu na rozprawę – to formułując wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych można śmiało zaznaczyć, że na początku sprawy wnosi się jedynie o zwolnienie od opłaty od pozwu.

Do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy załączyć formularz, dostępny na stronie Ministerstwa Sprawiedliwości.

Dobrze jest też załączyć dokumenty obrazujące trudną sytuację materialną. Przykładowo w przypadku braku pracy – zaświadczenie z urzędu pracy, wydruk rachunku bankowego za ostatnie 3 miesiące itp. Wydruk z rachunku bankowego jest co do zasady wymagany przy każdym wniosku. O ile przepisy formalnie tego nie wymagają, to naturalnym i logicznym w sytuacji badania przez Sąd Okręgowy stanu majątkowego - jest weryfikacja stanu konta bankowego.


Wzór oświadczenia o stanie majątkowym można pobrać na tej stronie:



W przypadku pytań lub wątpliwości, można

- zostawić komentarz pod danym wpisem

- przesłać zagadnienie do opracowania za pomocą formularza

- lub skontaktować się telefonicznie Tel 61 641-64-61 (Poznań)


***


Warto przejrzeć też inne tematy:






W razie poszukiwania innych informacji można skorzystać z wyszukiwarki, umieszczonej w górnej części strony po prawej stronie serwisu.

1 % podatku



Do wszystkich osób, które w ubiegłym roku szczęśliwie uzyskały dochód pozwalający na zadysponowanie 1%. Ogłoszenie, którego autentyczność potwierdzam osobiście. Dotyczy młodego chłopaka - Michała Mazur, który do sprawniejszego funkcjonowania potrzebuje ... no właśnie, poniżej więcej szczegółów. I jeszcze jedno - poznałem tego chłopaka. Gwarantuję, że nikogo nie naciąga











Rozwód a zasiłek socjalny na seks

Rozwód pociąga za sobą wiele skutków w wielu sferach. Poczynając od sfery emocjonalnej, poprzez ekonomiczną. Zdarza się, że na skutek rozwodu niektórzy odczuwają także zachwianie w sferze intymnej.

Jednym z bardziej pomysłowych sposobów na zaradzenie sytuacji zdaje się być oparta na faktach historia rozwiedzionego pana, który domagał się, by ośrodek pomocy społecznej, w którym pracuje jego była żona – przyznał mu zasiłek na seks.

Zamieszczamy poniżej treść orzeczenia.




W dniu 25 marca 2015 r. A. R. złożył do Wójta Gminy wniosek o przydział 300 zł na seks na miesiąc marzec.

Pismem z dnia 27 marca 2015r. Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, powołując art. 65 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, przekazał powyższy wniosek według właściwości do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Podał, że wnioskodawca nie jest zameldowany na terenie gminy J., gdyż z dniem 21 maja 2011 r. został wymeldowany z lokalu znajdującego się pod adresem: J. z powodu nieprzebywania w ww. lokalu. Podniósł, że skarżący nie przebywa w lokalu
z którego został wymeldowany, nie prowadzi tam gospodarstwa domowego, jak też nie łoży na utrzymanie tej posesji. Wskazał, że wnioskodawca mieszka w N. przy ul. "[...]".

Pod wskazanym adresem pracownicy socjalni MOPS nie zastali wnioskodawcy. Zwrócona także została korespondencja wysłana na ten adres. W dniu 23 kwietnia 2015r. A. R. stawił się w MOPS. Oświadczył, że nigdzie nie mieszka, jednocześnie wskazał jako swój adres N. ul. "[...]". Zgodził się na przeprowadzenie aktualizacji wywiadu środowiskowego w siedzibie organu. Z protokołu, podpisanego przez wnioskodawcę wynika, że prowadzi on jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie pracuje zawodowo ze względu na stan zdrowia, przez Lekarza Orzecznika ZUS uznany został za osobę niepełnosprawną w stopniu lekkim i z tego tytułu otrzymuje rentę inwalidzką, która stanowi jego jedyne źródło dochodu. W miesiącu lutym 2015 r. otrzymał świadczenie w wysokości 623,59 zł. Regularnie korzysta z pomocy opieki społecznej. Ustalono, że choruje przewlekle i pozostaje pod opieką PZP. Wnioskodawca jest rozwiedziony, został wymeldowany z mieszkania w J., w którym mieszkał przez wiele lat z żoną i dziećmi. Czuje się pokrzywdzony z tego powodu, gdyż włożył ogromny wkład w budowę nowego dwupiętrowego domu, który stoi obok i nie jest obecnie przez nikogo zamieszkiwany, ponieważ wymaga odbioru technicznego. Pracownik socjalny podał, że wnioskodawca nie wpuszcza nikogo do domu przy ul. "[...]" w N. i nie odbiera korespondencji.
Decyzją z dnia "[...]" r. Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, działając z upoważnienia Burmistrza (dalej: organ I instancji), odmówił przyznania skarżącemu "przydziału 300 zł na seks na miesiąc marzec". Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ podał art. 106 ust. 4, art. 6 pkt 4, art. 7, art. 8 ust. 1, art. 9 ust. 1, art. 39 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz.U z 2015 r. poz. 163) zwanej dalej: u.p.s., w związku z § 1 pkt 1 rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2012 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz.U. z 2012 r., poz. 823). W motywach rozstrzygnięcia organ wskazał, że dochód własny strony w kwocie 623,59 zł przekracza kryterium dochodowe, wynoszące w przypadku osoby samotnie gospodarującej 542 zł. Wyjaśniono też, że wnioskowana forma pomocy nie figuruje w katalogu świadczeń pomocy społecznej.

Wnioskodawca pokwitował odbiór powyższej decyzji w dniu 28 kwietnia 2015r., wskazując jako swój adres – N. ul. "[...]". Następnie w dniu 7 maja 2015r. A. R. wniósł odwołanie od tej decyzji wyrażając swoje niezadowolenie z powodu odmowy przyznania wnioskowanego świadczenia. Podniósł, że ma normalne potrzeby seksualne, które musi zaspokoić. Jako swój adres wskazał J.
Decyzją z dnia "[...]" r., nr "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, podzielając w całości stanowisko organu I instancji. Podkreślono, że cel, na zaspokojenie którego odwołujący się wnioskował o pomoc finansową, nie mógł być uznany za niezbędną potrzebę bytową, w rozumieniu art. 39 ust. 1 i 2 ustawy o pomocy społecznej.

Na tę decyzję A. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, przytaczając podobne argumenty jak w odwołaniu.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie przed tutejszym Sądem w dniu 1 grudnia 2015 r., skarżący poparł skargę i wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji. Zarzucił, że Kolegium w sposób niewłaściwy rozpoznaje jego sprawy. Wskazał, że jego sprawa powinna być rozpatrzona przez GOPS w J., a nie w N. Podał, że jego była żona jest Kierownikiem GOPS w J. i w jego ocenie powinna być odsunięta od spraw decyzyjnych. Podał także, że obecnie mieszka w J. w niewykończonym budynku.

Pełnomocnik Kolegium wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zawarte w odpowiedzi na skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2014r. poz. 1647) sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku stwierdzenia istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) zwanej dalej: "p.p.s.a.". Nadto zakres kontroli Sądu wyznacza art. 134 p.p.s.a. stanowiący, że sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (§ 1).

Sąd poddawszy kontroli zaskarżoną decyzję nie stwierdził takich wad czy uchybień w prowadzonym postępowaniu, a wobec tego skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Materialnoprawną podstawę rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 25 marca 2015r. o przyznanie pomocy finansowej na zaspokojenie potrzeb seksualnych, stanowiły przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (tekst jednolity Dz. U. z 2015 r., poz. 163), dalej też jako: "u.p.s.". Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 5 tej ustawy przyznawanie i wypłacanie zasiłków celowych należy do zadań własnych gminy. Dlatego art. 101 ust. 1 u.p.s. stanowi, że właściwość miejscową gminy ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie. Ustawa o pomocy społecznej nie zawiera definicji miejsca zamieszkania, definicji takiej nie zawiera także kodeks postępowania administracyjnego, do którego stosowania w sprawach nieuregulowanych odsyła art. 133 u.p.s., Wyjaśnienia znaczenia tego pojęcia należy poszukiwać w Kodeksie cywilnym, zawierającym podstawowe unormowania prawa prywatnego. Zgodnie z art. 25 k.c., miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Za miejsce zamieszkania, zgodnie z tym przepisem, uznaje się adres, pod którym osoba faktycznie przebywa i koncentruje w nim swoje sprawy życiowe. Zatem właściwym do rozpoznania wniosku w pierwszej instancji był organ gminy, w którego obszarze właściwości skarżący w dacie zgłoszenia i rozpatrzenia wniosku rzeczywiście zamieszkiwał. Tylko w przypadku osób bezdomnych ustawodawca przyjął, że właściwą miejscowo jest gmina ostatniego miejsca zameldowania tej osoby na pobyt stały (art. 101 ust. 2 u.p.s.). Skarżący jednak, jak wynika z akt administracyjnych sprawy nie jest bezdomnym w rozumieniu art. 6 pkt 8 u.p.s. Pracownik socjalny MOPS, pod opieką którego strona dotychczas pozostawała, ustalił, że beneficjent zamieszkuje pod adresem przy ul. "[...]" w N., jednak do lokalu tego nie wpuszcza pracowników socjalnych i nie podejmuje korespondencji. Skarżący, mimo że oświadczył pracownikowi MOPS, że "nigdzie nie mieszka według ostatniej wersji", jednocześnie podał jako swój adres ul. "[...]" w N. Skoro jednak skarżący wskazał jako swój adres zamieszkania N. (także przy odbiorze decyzji organu I instancji), to nie powinno budzić wątpliwości, że organ ten był do końca właściwym do załatwienia jego wniosku. W tych okolicznościach prawidłowo czynności wyjaśniające i decyzja w I instancji podjęte zostały przez pracowników socjalnych MOPS. Zauważyć należy, że skarżący sam własnoręcznie potwierdził miejsce zamieszkania w N. Dopiero w odwołaniu skarżący podał adres w J. Fakt ten uwzględniło Kolegium, przesyłając stronie korespondencję pod ten właśnie adres. Okoliczność, że skarżący zmienił miejsce zamieszkania na etapie postępowania drugoinstancyjnego, co podniósł dopiero na rozprawie przed tutejszym Sądem w dniu 1 grudnia 2015r., nie uzasadniała sama w sobie zwrotu sprawy organowi I instancji. Nawet jeżeli rzeczywiście w dacie wniesienia odwołania skarżący zamieszkiwał w J. w nowo wybudowanym budynku, niewykończonym i nieoddanym jeszcze do użytkowania, to Samorządowe Kolegium Odwoławcze, jako organ wyższego stopnia w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego (art. 17 pkt 1 k.p.a.) było władne ocenić spełnienie przez stronę przesłanek do przyznania wnioskowanej pomocy, bez względu na jej aktualne miejsce zamieszkania. Właściwość organu wyższego stopnia nie została powiązana bowiem z miejscem zamieszkania strony, ale z terytorium działania organu I instancji, który wydał decyzję. Poza tym na zasadzie art. 15 k.p.a., który konstytuuje zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, organ II instancji rozpatruje sprawę na nowo, ale w takim samym zakresie jak organ I instancji. W niniejszej sprawie zaś granice sprawy i właściwość miejscową, jak i rzeczową wyznaczał wniosek strony z dnia 25 marca 2015r., który dotyczył jednorazowego świadczenia konkretnie na miesiąc marzec 2015r. Tym samym ewentualna zmiana miejsca zamieszkania w maju 2015r. nie mogła mieć żadnego znaczenia dla załatwienia tego wniosku.

Niezrozumiałym jest także domaganie się przez skarżącego, aby to GOPS w J. rozpatrywał jego wnioski, skoro jak sam przyznaje kierownikiem tej jednostki jest jego była żona, którą za wszystko obwinia. Okoliczność ta uzasadniałaby wyłączenie tego organu. Zgodnie z art. 110 ust. 7 ustawy o pomocy społecznej wójt (burmistrz, prezydent miasta) udziela upoważnienia do wydawania decyzji w sprawach z zakresu pomocy społecznej należących do zadań własnych gminy kierownikowi ośrodka pomocy społecznej. Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że w tym przypadku wójt nie podejmuje oceny co do dekoncentracji swoich kompetencji, lecz stosownie do brzmienia tej normy, która nakazuje dekoncentrację, upoważnia kierownika ośrodka pomocy społecznej do wydawania decyzji w indywidualnych sprawach z zakresu pomocy społecznej. Z unormowania tego wynika, że organ wykonawczy gminy nie jest organem właściwym do prowadzenia postępowania w przedmiocie udzielenia ewentualnej pomocy. Na zasadzie art. 110 ust. 1 omawianej ustawy obowiązek ten realizuje natomiast właściwy ośrodek pomocy społecznej, a sprawę rozstrzyga, wydając decyzję administracyjną kierownik ośrodka pomocy społecznej, działający z upoważnienia odpowiednio wójta, burmistrza lub prezydenta miasta. Dlatego do rozpatrzenia wniosków skarżącego, gdyby zamieszkiwał w J., musiałby zostać wyznaczony inny ośrodek pomocy społecznej.

Oceniając natomiast spełnienie przesłanek do przyznania wnioskowanej pomocy, Sąd w pełni podziela w tym względzie stanowisko organów orzekających. Ustawodawca bowiem precyzyjnie określił warunki przyznawania pomocy społecznej. Zgodnie z art. 2 ust. 1 oraz art. 3 ust. 1 i 2 u.p.s. pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Jej celem nie jest jednak wyręczanie strony w zaspokajaniu jej wszelkich potrzeb życiowych, lecz jedynie wspieranie osób i rodzin w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwienie im życia w warunkach odpowiadających godności człowieka. Zadaniem pomocy społecznej jest zapobieganie trudnym sytuacjom życiowym przez podejmowanie działań zmierzających do życiowego usamodzielnienia osób i rodzin oraz ich integracji ze środowiskiem.

Prawo do świadczeń z pomocy społecznej zgodnie z art. 8 ust.1 pkt 1 u.p.s. przysługuje osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty 542 zł (na dzień orzekania w sprawie przez organy administracji) - przy jednoczesnym wystąpieniu co najmniej jednego z powodów wymienionych w art. 7 pkt 2-15 lub innych okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy społecznej.

Zgodnie zaś z art. 39 ust. 1 i 2 u.p.s. w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może być przyznany zasiłek celowy. Może być on przyznany w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu.

W świetle przytoczonych unormowań świadczenie pieniężne z pomocy społecznej w formie zasiłku celowego nie ma charakteru obligatoryjnego, lecz uznaniowy, co wynika z zawartego w art. 39 ust. 1 u.p.s. sformułowania "może być przyznany". Wyliczenie zamieszczone w art. 39 ust. 1 i 2 u.p.s. ma wprawdzie charakter przykładowy, jednak z podanego katalogu niezbędnych potrzeb bytowych wynika, że może chodzić tu tylko o takie potrzeby, których zaspokojenie warunkuje podstawową egzystencję odpowiadającą godności człowieka, ewentualnie koszty pogrzebu. Natomiast w świetle zasad doświadczenia życiowego nie sposób przyjąć, aby do niezbędnych potrzeb życiowych można zaliczyć zaspokajanie potrzeb seksualnych.

W ocenie Sądu, organy prawidłowo ustaliły także dochód skarżącego, który należało uwzględnić przy rozpatrywaniu jego wniosku zgłoszonego w niniejszej sprawie (623,59 zł.). Wobec zaś przekroczenia przez skarżącego kryterium dochodowego dla osoby samotnie gospodarującej, które wynosi 542 zł., organy prawidłowo oceniły, że skarżącemu nie przysługuje zasiłek celowy.

Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.